აშშ-ის თავდაცვის დეპარტამენტი ახლო აღმოსავლეთში დამატებით სამხედრო ტექნიკასა და ძალებს აგზავნის, მათ შორის სამხედრო ხომალდებს, საჰაერო თავდაცვის სისტემებსა და წყალქვეშა ნავებს. ოფიციალური პირების ინფორმაციით, ეს ნაბიჯი შესაძლო სამხედრო ოპერაციისთვის მზადების ნაწილია იმ შემთხვევაში, თუ პრეზიდენტი დონალდ ტრამპი ირანის წინააღმდეგ დარტყმის გადაწყვეტილებას მიიღებს.
ამავდროულად, ვაშინგტონი და თეირანი დიპლომატიურ კონტაქტებს აგრძელებენ. ირანის საგარეო საქმეთა მინისტრმა აბას არაღჩი ჟენევაში გამართული არაპირდაპირი მოლაპარაკებების შემდეგ „გარკვეულ პროგრესზე“ ისაუბრა. თეთრი სახლის პრესსპიკერმა კაროლაინ ლევიტიმა ასევე აღნიშნა, რომ წინსვლა არსებობს, თუმცა მხარეებს შორის მნიშვნელოვანი საკითხები კვლავ მოუგვარებელია. ვაშინგტონი მოითხოვს, რომ ირანმა შეზღუდვები დააწესოს როგორც ბირთვულ პროგრამაზე, ისე სარაკეტო შესაძლებლობებზე, რასაც თეირანი ამ ეტაპზე არ ეთანხმება.
რეგიონში უკვე მიემართება ავიამზიდი USS Gerald R. Ford, რომელიც ხმელთაშუა ზღვაში შევა და შეუერთდება ავიამზიდ USS Abraham Lincoln-ის დამრტყმელ ჯგუფს სპარსეთის ყურეში. ასევე განთავსებულია რამდენიმე სარაკეტო გამანადგურებელი და სხვა სამხედრო ხომალდები, მათ შორის წითელ ზღვასა და ჰორმუზის სრუტესთან. ჰორმუზის სრუტე მსოფლიო ნავთობის მიწოდების დაახლოებით 20%-ს ემსახურება და ირანმა არაერთხელ გააფრთხილა, რომ თავდასხმის შემთხვევაში მისი ბლოკირება შესაძლებელია.
აშშ-ის სახელმწიფო მდივანი Marco Rubio 28 თებერვალს ისრაელში გაემგზავრება და პრემიერ-მინისტრ Benjamin Netanyahu-ს შეხვდება. წყაროების თქმით, ისრაელი ყურადღებით აკვირდება ირანთან მიმდინარე მოლაპარაკებებს და საკუთარი უსაფრთხოების ინტერესებიდან გამომდინარე აქტიურ კონსულტაციებს მართავს ვაშინგტონთან.
ამ ეტაპზე საბოლოო გადაწყვეტილება სამხედრო ოპერაციის შესახებ მიღებული არ არის. თეთრი სახლის განცხადებით, პრეზიდენტი კვლავ ამჯობინებს დიპლომატიურ შეთანხმებას, თუმცა „ყველა ვარიანტი მაგიდაზე რჩება“. ანალიტიკოსების შეფასებით, თუ მოლაპარაკებები ჩაიშლება, შესაძლო სცენარები მოიცავს როგორც შეზღუდულ საჰაერო დარტყმებს ირანის ბირთვულ და სარაკეტო ობიექტებზე, ისე უფრო ფართომასშტაბიან ოპერაციას.
რეგიონში სამხედრო ძალების ასეთი კონცენტრაცია ბოლო წლებში ერთ-ერთი ყველაზე მასშტაბურია და მას მნიშვნელოვანი გავლენა შეიძლება ჰქონდეს როგორც ახლო აღმოსავლეთის უსაფრთხოებაზე, ისე გლობალურ ენერგეტიკულ ბაზრებზე.